ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Στη μνήμη μου έτσι είναι στητή,

Χριστέ μου, η θύμησή Σου

Να καίει το τζάκι στη γωνιά

Κι έξω να πέφτει χιόνι.

Δίπλες να πλάθει η Μάνα μου

Κι αξέχαστα γλυκά…

(Στίχοι του Σωτήρη Σκίπη).

Χρόνια πολλά! Καλά Χριστούγεννα!

“Τα χριστούγεννα”

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

 

Στη μνήμη μου έτσι είναι στητή,

Χριστέ μου, η θύμησή Σου

Να καίει το τζάκι στη γωνιά

Κι έξω να πέφτει χιόνι.

Δίπλες να πλάθει η Μάνα μου

Κι αξέχαστα γλυκά…

(Στίχοι του Σωτήρη Σκίπη)

 

Παραμονή Χριστουγέννων.. Όλη την ημέρα έριχνε χιονόνερο. Ο Βοριάς χτυπούσε μα μανία τις στέγες και το παράθυρα. Με το σούρουπο η βροχή σταμάτησε, ο αέρας κόπασε, όμως το κρύο και η υγρασία σου τσάκιζαν τα κόκκαλα.

Στο τζάκι τα κούτσουρα, που η φωτιά είχε με βουλιμία από νωρίς καταβροχθίσει, είχαν γίνει πια κάρβουνα. Τρίζανε υπόκωφα προτού ξεψυχήσουν. Κι όμως αυτά τα τελευταία απομεινάρια της φωτιάς και η χόβολη, χάριζαν την αίσθηση μιας γλυκιάς ζεστασιάς σ΄ όλο το δωμάτιο.

Στο θαμπό φως του καντηλιού μόλις που μπορούσα να διακρίνω τα πράγματα γύρω μου. Από πάνω σκούραιναν περισσότερο το χώρο τα μεγάλα ξύλινα δοκάρια, που στήριζαν τη στέγη με τα καλάμια. Από κει κρέμονταν τα ρόδια, οι κουλούρες με τα ξερά σύκα και τα χειμωνιάτικα πεπόνια μέσα στα δίχτυα.

Το σπίτι μοσχομύριζε από θεσπέσιες μυρωδιές. Ανθόνερο και αρμπαρόριζα από τους κουραμπιέδες, γλυκάνισο, κανέλα και μαστίχα από το χριστόψωμο σε λίγωναν κυριολεκτικά. Κοντά στο τζάκι, ο σοφράς, το χαμηλό εκείνο στρογγυλό τραπέζι στα μέτρα των παιδιών και γύρω τα σκαμνάκια, περίμεναν να σερβίρουμε το δείπνο.

Ξαπλωμένη στο κρεβάτι μου περίμενα με μεγάλη ανυπομονησία τη μαγική νύχτα. Η απόφαση ήταν ρητή και αδιαπραγμάτευτη. Εμείς τα παιδιά έπρεπε να κοιμηθούμε νωρίς από τις 8 το βράδυ. Μόνο έτσι θα μπορούσαμε να ξυπνήσουμε να πάμε μετά τα μεσάνυχτα στην εκκλησία.

Δίπλα στο κρεβάτι μου, στην καρέκλα, το κόκκινο παλτό και το κουτί με τα ολοκαίνουργα μαύρα γοβάκια από λουστρίνι. Ήταν τα δώρα του πατέρα, που είχαν φτάσει κάμποσες μέρες πριν.   Δεν χόρταινα να τα κοιτάζω. Τα είχα δοκιμάσει δέκα φορές και μετρούσα τις ώρες για να τα φορέσω. Τη χαρά μου διαδέχτηκε γρήγορα η απογοήτευση , όταν έμαθα ότι ο πατέρας ταξίδευε μακριά και δεν θα προλάβαινε να κάνει μαζί μας Χριστούγεννα. Χωμένη στο ζεστό μου πάπλωμα τέντωνα τα αυτιά μου ν’ ακούσω επιτέλους τις καμπάνες να σημαίνουν Χριστούγεννα. Η ώρα περνούσε και εγώ απορούσα γιατί αργούν.

Φαίνεται πώς κάποια στιγμή άρχισα να γλαρώνω, όταν ξαφνικά, στης νύχτας τη σιγαλιά, νόμισα πως άκουσα μια απόμακρη γνωστή μουσική. Αφουγκράστηκα  προσεχτικά. Μα βέβαια, δεν έκανα λάθος, τώρα ακούγονταν καθαρά. Ήταν αντρικές φωνές, που τραγουδούσαν τα κάλαντα με τη συνοδεία κλαρίνου και βιολιού λίγα σπίτια παρακάτω.

«Καλήν εσπέραν άρχοντες,

Αν είναι ορισμός σας

Χριστού τη θεία γέννηση

Να πω στ’ αρχοντικό σας

…………………………………….

Σ’ αυτό το σπίτι που’ ρθαμε,

Πέτρα να μη ραίσει

κι ο νοικοκύρης του σπιτιού

Χρόνια πολλά να ζήσει»

Μερικές ώρες αργότερα, στις δύο μετά τα μεσάνυχτα, που οι καμπάνες κτυπούσαν γιορταστικά, τα βλέφαρα μου ήταν βαριά σαν μολύβι. Γύρισα από το άλλο πλευρό, έβαλα το κεφάλι κάτω από το πάπλωμα και λαγοκοιμόμουνα.

-Σηκωθείτε, παιδιά, να ετοιμαστούμε για την εκκλησία, άκουσα τη μητέρα μου να μου λέει.

Άνοιξα με πολύ δυσκολία τα μάτια. Το τζάκι ήταν τώρα αναμμένο. Τα λιόκλαδα λαμπάδιαζαν και φώτιζαν το δωμάτιο. Η λάμπα του πετρελαίου, που ήταν κρεμασμένη πάνω από το τζάκι, τέντωνε το φυτίλι κι έβαζε τα δυνατά της ν’ αποδείξει πως κι εκείνη μπορεί να φωτίσει… Ούτε  κι αυτό με συγκίνησε να βρω το κουράγιο να ξεμυτίσω από εκείνα τα στρωσίδια…

-            Σήκω, παιδί μου, να πάμε στην εκκλησία. Να φορέσεις τα γιορτινά σου. Να κόψουμε και το χριστόψωμο….

Αυτό το τελευταίο, αστραπιαία με έφερε στην πραγματικότητα. Ένιωσα ένα τράβηγμα στο στομάχι, που γουργούριζε δυνατά από την πείνα.

Εκείνο το βράδυ η νηστεία έφθανε στο τέλος της. Ήταν η ώρα να σηκωθώ.

Με το πρώτο άνοιγμα της πόρτας, το κρύο όρμησε απειλητικό  και τόσο διαπεραστικό που μ’ έκανε να τρέμω. Στη βορινή πλευρά το βουνό άσπριζε. Δεν το’ βλεπα. Πηχτό σκοτάδι απλωνόταν ολόγυρα. Το μάντευα όμως από την κρύα πνοή του. Στον ουρανό μου φάνηκε πώς είδα δύο-τρία αστέρια να τρεμοσβήνουν στέλνοντας ένα ξεθωριασμένο φώς.

Το αγιάζει μας χτυπούσε το πρόσωπο. Μας έδερνε τα αυτιά. Τα μικρά μου καλτσάκια, τ’ άσπρα σοσόνια, ήταν ανίκανα να προφυλάξουν τα πόδια μου, που άρχιζαν να παγώνουν. Σήκωσα το γιακά. Άδικος κόπος, ξύλιαζαν τα χέρια.

Το σπίτι μας δεν ήταν μακριά από τον κεντρικό δρόμο του χωριού.

Για να φτάσουμε όμως ως εκεί, έπρεπε να είμαστε προσεκτικοί. Το δρομάκι ήταν κατηφορικό με μεγάλες και κοφτερές πέτρες στα βράχια. Ο κίνδυνος να σκοντάψουμε ή να γλιστρήσουμε ήταν μεγάλος. Σε πολλά σημεία πιανόμαστε από τους τοίχους των διπλανών σπιτιών για να κρατήσουμε την ισορροπία μας. Η μητέρα κρατώντας το αναμμένο φανάρι πήγαινε μπροστά προσπαθώντας να μας φωτίσει και να μας προστατέψει από τις κακοτοπιές.

Από όλα τα σοκάκια του χωριού οι άνθρωποι έσμιγαν   στο δρόμο που οδηγούσε στην εκκλησία. Κουκουλωμένοι ως το λαιμό με κασκόλ και τραγιάσκες οι άντρες, με σάλι και μαντήλι στο κεφάλι οι γυναίκες και τα φαναράκια στο χέρι, αψηφούσαν την παγωνιά για να μείνουν αλειτούργητοι χρονιάρα μέρα.

Ένα σκυλί άρχισε να γαυγίζει από τα χωράφια κοντά σ’ ένα καλύβι. Είδε τα φώτα; Άκουσε τις κουβέντες; Ποιος ξέρει…

Είναι περίεργο αλλά εκείνο το γαύγισμα που έσπασε τη σιωπή της παγωμένης νύχτας γέννησε στο παιδικό μου μυαλό απίθανες σκέψεις. Μου θύμισε τη φάτνη, που είχαμε στο σχολείο και ταυτόχρονα τη σπηλιά, που είχα δει το καλοκαίρι πίσω από ένα ερημοκκλήσι. «Σε μια τέτοια σπηλιά, θα είχε γεννηθεί.. ο μικρός Χριστός μας», συλλογίστηκα. Και αν η δασκάλα δε μας είχε δείξει την προηγούμενη μέρα στο χάρτη την Παλαιστίνη. Θα ήμουν απόλυτα σίγουρη πως η σπηλιά της Βηθλεέμ ήταν κοντά μας, πολύ κοντά μας, εκεί πίσω από το βουνό.

Όταν πλησιάσαμε στην εκκλησία , η νυχτερινή ακολουθία είχε αρχίσει. Ο αναμμένος πολυέλαιος και τα κεριά, ο παπάς με τα επίσημα άμφια, το εκκλησίασμα, που παρακολουθούσε με αληθινή ευλάβεια, έκαναν την ατμόσφαιρα υποβλητική. Τα χαρμόσυνα τροπάρια. «Η Παρθένος σήμερα τον Υπερούσιον τίκτει…», «Η Γέννησής σου  Χριστέ ο Θεός ημών…» ψάλλονταν από όλους τους χωριανούς αυθόρμητα, με Χριστιανική κατάνυξη. Η λειτουργεία κρατούσε τρεις ολόκληρες ώρες. Κανένας δεν έφευγε πριν τελειώσει. Όλοι περίμεναν υπομονετικά να μεταλάβουν.

Ανήμερα τα Χριστούγεννα ο καιρός μαλάκωσε. Ο χειμώνας έκανε ανακωχή. Ένας λαμπρός ήλιος φώτιζε και ζέσταινε τη Γη. Έξω μύριζε το βρεγμένο χώμα. Γυάλιζαν φρεσκοπλυμένα τα ασημοπράσινα φύλλα του ελαιώνα. Το νιόβγαλτο χορτάρι λες κι έστρωσε χαλί. Πάνω του, ορθώνονταν που και πού λυγερά κυπαρίσσια και ανάμεσά τους οι μαύρες και γυμνές κορμοστασιές των μυγδαλιών συμπλήρωναν το χειμωνιάτικο τοπίο. Τα σπουργίτια άφηναν τις στέγες και πετούσαν στα δένδρα τιτιβίζοντας. Στο βάθος η θάλασσα ήσυχη, γαληνεμένη μας έγνεφε χαμογελαστή να πάμε κοντά της.

Τα τζάκια άναβαν. Κάπνιζαν οι καμινάδες. Οι πυροστιές στήνονταν και η μυρωδιά του γιορταστικού φαγητού έβγαινε από κάθε νοικοκυριό. Το χριστουγεννιάτικο τραπέζι, αν και δεν ήταν τόσο πλούσιο, είχε μοναδική νοστιμιά. Κόκορας σπιτικός με χυλοπίτες, βραστό αρνί ή χοιρινό και το χριστόψωμο, που δεν έλειπε από κανένα τραπέζι. Το πιάτο του φτωχού έβγαινε πριν από το φαγητό. Και όταν ακόμα δεν περίσσευε, οι μερίδες κόβονταν μικρότερες και το πιάτο ήταν έτοιμο. Μαζί με ένα μικρό ψωμί, το λαγάνι καμωμένο γι αυτό το σκοπό, το πιάτο έφτανε στο προορισμό του πριν από το μεσημέρι.

Χωρίς λαμπιόνια, εντυπωσιακές γιρλάντες και χριστουγεννιάτικο δέντρο, το σπίτι έπαιρνε άλλη όψη. Η «προίκα» έβγαινε από το σεντούκι. Στα παράθυρα τ’ ασπροκεντημένα κουρτινάκια, στο μεγάλο τραπέζι το κάτασπρο κεντητό τραπεζομάντηλο φρεσκοσιδερωμένο μύριζε μπουγάδα και γαζία. Ο γύρος με τη δαντέλα στο κρεβάτι, η υφαντή πάντα στον τοίχο, το πάτωμα με τις πολύχρωμες κουρελούδες στρωμένο από άκρη σ’ άκρη, έδιναν ένα ζεστό και χαρούμενο. Έπειτα ακολουθούσαν οι επισκέψεις των συγγενών και των γειτόνων. Ήταν όλοι τόσο οικείοι. Δυσκολευόμουν να ξεχωρίσω ποιοι είναι οι δικοί μας και ποιοι οι ξένοι, αφού όλους τους προσφωνούσαμε θείους και θείες. Το βράδυ οι μεγάλοι έτρωγαν πηχτή από χοιρινό  και έπιναν τσικουδιά. Τα παιδιά γύρω από το μαγκάλι με τη μουντζουρωμένη τσιμπίδα, αναδεύαμε τη χωνεμένη φωτιά και ψήναμε κάστανα…

Πόσο διαφορετικά γιορτάζονται τα Χριστούγεννα στην πολυάνθρωπη Αθήνα!

Το «μοναχικό πλήθος», τρέχει την παραμονή της μεγάλης γιορτής σαν κουρδισμένο. Αγοράζει άφθονα καταναλωτικά αγαθά, συχνά περιττά ή άχρηστα. Προσπερνάει τις στολισμένες βιτρίνες, το φανταστικό διάκοσμο, τα εκτυφλωτικά φώτα. Ακόμα και οι χριστουγεννιάτικες μελωδίες, που δίνουν το στίγμα της χαρούμενης γιορτής καθώς ακούγονται από τα στερεοφωνικά, το αφήνουν αδιάφορο.

Στις τυχαίες συναντήσεις με το συγκάτοικο, «Χρόνια Πολλά» λένε τα χείλη.

-            Ευχαριστώ, επίσης, αντεύχεται τυπικά ο άλλος. Κοντοστέκεται. Τόσον καιρό δεν είχε μαζί του καμία επικοινωνία. Χρονιάρα μέρα σήμερα… Να τον  καλούσε για ένα κέρασμα…;

Τότε αρχίζουν οι αναστολές και τα διλήμματα. Που τον ξέρει; Πώς να τον εμπιστευτεί; Κι αν τον πληγώσει; Κι αν είναι κλέφτης; Κι αν είναι τρομοκράτης;

Κλείνει την πόρτα και την καρδιά του. Γυρίζει δύο φορές την κλειδαριά. Είναι τραγικό. Νιώθει ότι είναι πολύ μακριά η Βηθλεέμ κι εκείνος πιο μακριά από τον διπλανό του. Τον πιάνει μελαγχολία. Η μοναξιά αυτή την ημέρα γίνεται αβάσταχτη.

Γιατί αυτό που ο Αντώνης Σαμαράκης έγραψε στο «Ζητείται Ελπίς» «..ποτέ άλλοτε οι στέγες των σπιτιών μας δεν ήτανε τόσο κοντά η μία με την άλλη όσο είναι σήμερα κι όμως ποτέ άλλοτε οι καρδιές μας δεν ήτανε τόσο μακριά η μία από την άλλη, όσο είναι σήμερα..», επαληθεύεται κάθε στιγμή.      

Ασπασία Κατσούλη – Συμεώνογλου

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΕΚΛΕΙΠΟΝΤΑ ΜΑΣ ΔΑΣΚΑΛΟ ΔΙΟΝΥΣΙΟ ΤΟΥΜΠΕΚΗ

ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΝ ΕΚΛΕΙΠΟΝΤΑ ΜΑΣ ΔΑΣΚΑΛΟ

Κάποια στάδια και στιγμές της ζωής μας παραμένουν ανεξίτηλα, μέχρι το τέλος. Τα πρώτα χρόνια της εκπαίδευσης, εκείνα του Δημοτικού Σχολείου, τα θυμόμαστε ζωντανά καθένας από εμάς. Οι βασικές και κύριες προσωπικότητες του Δημοτικού Σχολείου είναι ο Δάσκαλος και η Δασκάλα. Αυτοί που μας έμαθαν τα πρώτα μας γράμματα και μας έβαλαν τις βάσεις για την μετέπειτα μόρφωσή μας. Μας τους θυμίζουν ο γραφικός μας χαρακτήρας, η ορθογραφία μας, η μυρωδιά του χαρτιού, του ξυσμένου μολυβιού και της γομολάστιχας. Θυμόμαστε το άριστα, το μέτρια, τον κτύπο του μαθητικού κουδουνιού και εκείνο το μαθητικό κτυποκάρδι που αισθανόμασταν κάθε φορά ενώ περνούσαμε αδιάβαστοι την πόρτα.

Παρασκευή 17 Αυγούστου 2018. Ο ήχος που ακούγεται δεν είναι από το μαθητικό κουδούνι που καλεί τον Δάσκαλο και τους μαθητές στην αίθουσα. Είναι ο ήχος της θλιμμένης καμπάνας.

Ο παλιός αγαπημένος μας Δάσκαλος Διονύσιος Τουμπέκης, πλήρης χρόνων, αφήνει την τελευταία του πνοή στον Πειραιά.

Ο Διονύσιος  Τουμπέκης, γεννήθηκε το έτος 1929 στο χωριό Παύλεια της Γορτυνίας του Νομού Αρκαδίας. Αγαπούσε πολύ τα γράμματα, έτσι αυτό το ενδιαφέρον του, σπάνιο για την εποχή εκείνη τον εξώθησε να σπουδάσει. Τελειώνοντας την Δευτεροβάθμια εκπαίδευση φοίτησε στην Ακαδημία Τριπόλεως, από την οποία αποφοίτησε το έτος 1955.

Διορίστηκε αρχικά, για λίγο διάστημα, στο Δημοτικό Σχολείο Αράχωβας Σπάρτης και αμέσως μετά στο Δημοτικό Σχολείο Άνω Καστανιάς, στην περιοχή μας τα Βάτικα, στο οποίο διετέλεσε δάσκαλος για τρία χρόνια. Κατά την διάρκεια του διορισμού του στο χωριό Άνω Καστανιά, γνώρισε την Καστανιώτισσα Ευαγγελία Τσίρου, επίσης εκπαιδευτικό, Δασκάλα, η οποία έγινε Σύζυγος και σύντροφος της ζωής του.

Στη συνέχεια διορίστηκε στο Δημοτικό Σχολείο του Χωριού Φίλησι στην περιοχή της Σκάλας Λακωνίας όπου έμεινε έως τον Δεκέμβριο του 1965, για να επανέλθει μετά στην περιοχή μας τα Βάτικα και συγκεκριμένα στο διθέσιο Δημοτικό Σχολείο Λαχίου. Την επόμενη χρονιά, το Σεπτέμβριο του 1966, στη δεύτερη θέση του Δημοτικού Σχολείου Λαχίου διορίστηκε η Σύζυγός του Ευαγγελία Τσίρου και υπηρέτησαν μαζί έως το 1977.

Κατά την διαμονή τους στο Λάχι, ο Διονύσιος Τουμπέκης και η Ευαγγελία Τσίρου απέκτησαν τα τρία τους  παιδιά, Το Χαράλαμπο, το Γιώργο και τη Θεοδώρα.

Το 1977 η οικογένεια Τουμπέκη μετακόμισε στον Πειραιά όπου τον Σεπτέμβριο ο δάσκαλος διορίσθηκε στο 20οΔημοτικό Σχολείο Πειραιώς. Ακολούθησαν ακόμα δύο διορισμοί σε Δημοτικά Σχολεία του Πειραιά έως την συνταξιοδότησή του. Το 50ο και το 58ο αντίστοιχα. Συνταξιοδοτήθηκε το 1991.

Με αυτή μας την αναφορά, δια μέσω του Εξωραϊστικού Συλλόγου των απανταχού Λαχιωτών «ο Άγιος Χαράλαμπος», οι παλιοί μαθητές του Δημοτικού Σχολείου Λαχίου θέλουμε να αποδώσουμε στον  δάσκαλό μας ίστατο χαιρετισμό και ελάχιστο φόρο τιμής.

 Καλό Ταξίδι αγαπημένε μας Δάσκαλε.

 

 Εξωραϊστικός Σύλλογος των απανταχού Λαχιωτών «Ο  Άγιος Χαράλαμπος»

 Για το ΔΣ

    Ο Πρόεδρος

Χαράλαμπος Π. Βατίστας

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΤΟ ΛΑΧΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ 2018

Αφίσα Λάχι 2018

ΕΦΥΓΕ Ο ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΒΑΤΙΣΤΑΣ

???????????????????????????????

Στις 12/02/2017 πέρυσι, στην εκδήλωση κοπής πίτας και βράβευση των Λαχιωτών μαθητών ήταν μαζί μας. Πολύ ευχαριστημένος, υπερήφανος και χαρούμενος για την πορεία του Συλλόγου μας.

Ο Ζαχαρίας Βατίστας ήταν από τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου μας και διετέλεσε  δεύτερος κατά σειρά Πρόεδρος για δύο (2) διετίες.

Φέτος, ακριβώς ένα χρόνο μετά, στις 9/2/2018 παραμονή της εορτής του αγαπημένου του Αγίου, έφυγε για πάντα απο κοντά μας. Κηδεύτηκε στο τρίτο Νεκροταφείο Πειραιά στις 13/02/2017.

Εκφράζουμε τα θερμά μας συλληπητήρια στα παιδιά του και τα εγγόνια του. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει.

Προσδίδοντας τον ελάχιστο φόρο τιμής, ο Σύλλογος απανταχού Λαχιωτών “Ο Άγιος Χαράλαμπος”, αντί στεφάνου  προσφέρει το ποσό των εκατό (100) Ευρώ στο Γηροκομείο Νεαπόλεως.

 

Εκδηλώσεις Συλλόγου για το Μήνα Φεβρουάριο 2018

1. ΧΟΡΟΕΣΠΕΡΙΔΑ

Ξεκινάμε την νέα χρονιά έχοντας σαν πρώτη εκδήλωση την καθιερωμένη συνεστίαση.

Η συνεστίαση θα γίνει Σάββατο 03-02-2018 το βράδυ, στη Μουσική Ταβέρνα “Μαγγίνα” στη περιοχή “Ταμπούρια” στον Πειραιά.

Το μενού περιλαμβάνει:

Ορεκτικά: Σαλάτα, πατάτες, φέτα, τζατζίκι, τυροπιτάκι, λουκάνικο ανά τέσσερα (4) άτομα

Κυρίως πιάτο (Μερίδα): Χοιρινή μπριζόλα, ή μπιφτέκι, ή κοτόπουλο σχάρας.

Κρασί, αναψυκτικά: Απεριόριστα

Ζωντανή μουσική

Τιμή ανά άτομο 20 Ευρώ

2.  ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΟΡΤΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ

Η καθιερωμένη αρτοκλασία για την εορτή του Αγίου Χαραλάμπους, θα γίνει την Κυριακή 11-02-2018 (ώρα 09:30) στον Ιερό Ναό Αγίου Χαραλάμπου Καστέλας. Μετά τη Λήξη της Θείας Λειτουργίας Θα προσφερθεί καφές και αναψυκτικά στήν Αίθουσα του Συλλόγου, Πραξιτέλους 87 στον Πειραιά, όπου θα γίνει και η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας 2018 αλλά και η βράβευση των επιτυχόντων Λαχιωτών στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της Χώρας.

3.  ΚΟΠΗ ΠΙΤΑΣ – ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΕΠΙΤΥΧΟΝΤΩΝ ΛΑΧΙΩΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΣΕ ΑΕΙ ΚΑΙ ΤΕΙ

Η κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας για το έτος 2018, καθώς και η βράβευση των παιδιών, θα γίνει την Κυριακή 11-02-2018 και ώρα 12:00 στην Αίθουσα του Συλλόγου Πραξιτέλους 87 στον Πειραιά.

Το πρόγραμμα θα έχει ως κάτωθι:

11:00 – 12:00: (Αμέσως μετά την αρτοκλασία) Προσέλευση στην αίθουσα, Συνδρομές μελών, προσφορά καφέ, χυμών.

12:00:  Χαιρετισμός από τόν Πρόεδρο και τα Μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου. Στη συνέχεια ευλογία της Πίτας απο τον Πατέρα Αντώνυο Καραστατήρα και κοπή της πίτας.

12:20: Τελετή βράβευσης των επιτυχόντων Λαχιωτών μαθητών στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της Χώρας

Οι επιτυχόντες μαθητές, με αλφαβητική σειρά, είναι οι κάτωθι (Παρακαλούμε ενημερώστε μας για οποιαδήποτε παράλληψη):

1.  Βατίστας Αλέξανδρος του Νικολάου: Τμήμα Διαχείρησης Αθλητισμού Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου, Σπάρτη.

2.  Βατίστα Ελένη του Νικολάου: Τμήμα Φυσικοθεραπείας ΑΤΕΙ Πάτρας.

3.  Βατίστας Δημοσθένης του Εμμανουήλ: Τμήμα εκπαιδευτικών μηχανολόγων μηχανικών, Ανώτατη Σχολή Παιδαγωγικής και Τεχνολογικής Εκπαίδευσης.

4.  Γκιτάκος Πέτρος του Νεκταρίου: Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών, ΤΕΙ Χαλκίδας.

5.  Κοντραφούρη Ελένη του Παναγιώτη: Τμήμα Αγγλικής φιλολογίας Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών

6.  Κοντραφούρη Σταυρίνα του Ευαγγέλου: Τμήμα Επιστήμης Φυσικής  Αγωγής και Αθλητισμού (ΤΕΦΑΑ) Θεσσαλονίκης.

7.  Μηνόγιαννης Παναγιώτης  του Χαραλάμπους: Τμήμα Μηχανικών Τεχνολογίας Πετρελαίου και φυσικού αερίου ΤΕΙ Καβάλας.

8.  Οικονόμου Ελένη του Κωνσταντίνου: Οδοντιατρική Σχολή Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

9.  Οικονόμου Ζαχαρίας του Τζανέτου: Σχολή Ναυπηγών Μηχανολόγων Μηχανικών Ε.Μ.Π.

10.  Ρουσοπούλου Αλεξάνδρα του Νικολάου: Τμήμα Φιλολογίας, Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

11.  Σταθάκη Αγγελική του Ιωάννη: Τμήμα Γαλλικής Φιλολογίας Εθνικό Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών.

12.  Τσολακίδη Ευαγγελία του Όμηρου: Τμήμα Νηπιαγωγών, Παιδαγωγικό Πανεπιστήμιο Ρόδου.

13.  Τσουκαλά Βενεδίκτη – Κωνσταντίνα του Στυλιανού: Τμήμα Αρχιτεκτόνων -Μηχανικών Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης.

 

12.40:  Παράθεση μικρού μπουφέ

Το ΔΣ του Συλλόγου

 

 

 

 

 

 

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2018

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ 2018

hm 2018

Ένα πανέμορφο ημερολόγιο με θέμα  Λαχιώτικες γειτονιές έχει επιμεληθεί το ΔΣ του Συλλόγου για το 2018 και είναι έτοιμο προς διάθεση.

Η τιμή του ημερολογίου είναι 10 Ευρώ και μπορείτε να το προμηθευτείτε προσωπικά αλλά και να σας το στείλουμε με αντικαταβολή ως εξής:

  • Από τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου επικοινωνώντας  τηλεφωνικά, με e-mail ή με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης Facebook κ.λ.π.
  • Από το Γραφείο του Συλλόγου, Πραξιτέλους 87 στον Πειραιά, κατά την διάρκεια των μαθημάτων χορού τα  Σάββατα 18:30 – 20:30 αλλά και τις Κυριακές  10:00 – 13:00. (τηλεφωνήσετε πριν στο 2104221535)
  • Στέλνοντας μήνυμα στην παρούσα ιστοσελίδα δια μέσω της “επικοινωνίας”  και αφού μας γράψετε την ταχυδρομική σας διεύθυνση και το τηλέφωνό σας, σε περίπτωση που δεν τα έχουμε.
  • Κατά την διάρκεια της εκδήλωσης κοπής πίτας του Συλλόγου για το έτος 2018 και της βράβευσης των επιτυχόντων μαθητών (για την ημερομηνία διεξαγωγής  αυτής της εκδήλωσης  θα σας ενημερώσουμε με νεότερο).

 

 

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟ ΛΑΧΙ ΓΙΑ ΤΑ 50 ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

Η εκδήλωση για τα 50 χρόνια από την ίδρυση του Συλλόγου μας, έτσι όπως τη βιντεοσκόπησε ο Αγαπητός φίλος Παναγιώτης Σταθάκης, ο οποίος έγραψε:

Εκδήλωση για τα πενήντα χρόνια από την ίδρυση του Συνδέσμου των Λαχιωτών στον Πειραιά στην πλατεία της εκκλησίας του Αγίου Χαραλάμπου στο Λάχι .
Ήταν μια βραδιά συγκίνησης για τις παλιές και τις νέες γενιές των Λαχιωτών αφού το παρόν διοικητικό Συμβούλιο του Συνδέσμου αναφέρθηκε εκτενώς στα μέλη των διοικητικών Συμβουλίων των 50 προηγουμένων ετών τιμώντας τους ίδιους και την προσφορά τους στο χωριό .
Μετά τις ομιλίες και τον πλούσιο μπουφέ που προσφέρθηκε από τις κυρίες του διοικητικού Συμβουλίου του Συνδέσμου , που ήταν προσφορά του ομογενούς από το Sidney της Αυστραλίας Λαχιώτη Κώστα Μιχαήλ Σταθάκη , η γιορτινή βραδιά συνεχίστηκε μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες με ζωντανή μουσική από την ορχήστρα και όλοι χόρευαν χωρίς να ενοχληθεί κανείς από τους γείτονες , ήταν όλοι στα μπαλκόνια τους γύρω από τον Άγιο Χαράλαμπο και διασκέδαζαν και αυτοί μαζί τους , μας έκανε θετική εντύπωση η πολιτιστική νοοτροπία αυτού του χωριού έναντι άλλων και ευχάριστα την αναφέρουμε .

Αναζητήστε στο you tube :  https://youtu.be/C0L0j6PgkKU

 

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΑΡΧΑΙΡΕΣΙΩΝ – ΕΚΛΟΓΗΣ ΠΡΟΕΔΡΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΛΑΧΙΩΤΩΝ

 1. Γενική Συνέλευση – Αρχαιρεσίες

Την Κυριακή 28 Μαϊου  2017, στην αίθουσα του Συλλόγου μας Πραξιτέλους 87 στον Πειραιά και κατόπιν απαρτίας, έγινε η Γενική μας Συνέλευση και οι Αρχαιρεσίες για την ανάδειξη του νέου Διοικητικού Συμβουλίου και της εξελεκτικής επιτροπής.

Εκ του Πρακτικού εφορευτικής Επιτροπής έχουμε:

Εγγεγραμμένοι                 : 246

Ταμειακώς εντάξει          :  99

Ψήφισαν                             :  59

 Έγκυρα ψηφοδέλτια      :  59 

                       

 

Εξελέγησαν για το ΔΣ και έλαβαν κατά σειρά ψήφων οι κάτωθι :

1. Σκαλκόγιαννης  Ανδρέας του Κωνσταντίνου  (53)

2. Βατίστας Χαράλαμπος του Παναγιώτη -  Κοτσώνη Μαρίκα του Παναγιώτη (52)

3.  Μωραΐτης Ευθύμιος του Περικλή (Το γένος Σκαλκόγιαννη) (49)

4.  Οικονόμου Τζανέτος του Δημητρίου (45)

5.  Βατίστα Κανέλλη του Νικολάου – Καραστατήρα Μαρία-Ελένη του Αντωνίου. (43)

6.  Πενταφρόνυμου Ματίνα του Παναγιώτη (42)

5. Καβαλιεράτου  Μαρία-Νίκη του Διονυσίου (το γένος Βατίστα) (39)

 

Για την εξελεκτική επιτροπή εξελέγησαν

1.  Λαλούση Φιλίτσα του Χαραλάμπους: Πρόεδρος εξελεγκτικής (48)

2.  Κοτσώνη Μαρίκα του Γεωργίου: Μέλος (44)

3.  Παπαδάκου Χρυσούλα του Εμμανουήλ: Μέλος (41)

 

2. Σύμφωνα με το καταστατικό του Συλλόγου, ο πλειοψηφών των αρχαιρεσιών Σκαλκόγιαννης Ανδρέας, συγκάλεσε το εκλεγμένο ΔΣ το Σάββατο 10-06-2017 στην πρώτη συνεδρίαση για την εκλογή του προεδρείου.

Το Νέο Προεδρείο έχει ως εξής:

1.  Βατίστας Χαράλαμπος του Παναγιώτη:             Πρόεδρος

2.  Οικονόμου Τζανέτος του Δημητρίου:                 Αντιπρόεδρος Α΄

3.  Σκαλκόγιαννης Ανδρέας του Κωνσταντίνου:  Αντιπρόεδρος Β’ (Υπεύθυνος μαθημάτων χορού)

4.  Καραστατήρα Μαρία-Ελένη του Αντωνίου:     Γραμματέας

5.  Κοτσώνη Μαρίκα του Παναγιώτη:                      Ταμίας

6.  Βατίστα Κανέλλη του Νικολάου:                          Κοσμήτωρ

7.  Μωραΐτης Ευθύμιος του Περικλή:                       Μέλος (Συνεργάτης Κοσμήτορα- Υπεύθυνος Νεολαίας)

8. Πενταφρόνυμου Ματίνα του Παναγιώτη:          Μέλος (Συνεργάτης Ταμία) 

9. Καβαλιεράτου Μαρία-Νίκη:                                    Μέλος  (Συνεργάτης Κοσμήτορα)

 

 

Αρχαιρεσίες Συλλόγου Λαχιωτών την Κυριακή 28-5-2017

Στο πλαίσιο των αρχαιρεσιών του Συλλόγου μας  για την ανάδειξη του νέου Διοικητικού Συμβουλίου, σας ανακοινώνουμε τα εξής:

1. Η Γενική Συνέλευση και οι αρχαιρεσίες θα γίνουν την Κυριακή 28  Μαϊου 2017, στο Γραφείο του Συλλόγου Πραξιτέλους 87 στον Πειραιά, ώρα προσέλευσης 11:00.

2. Βάσει καταστατικού, δικαίωμα ψήφου έχουν τα μέλη τα οποία είναι ταμιακώς εντάξει και για να έχουμε απαρτία στη Γενική Συνέλευση θα πρέπει να παρουσιασθεί τουλάχιστον το 1/3  των μελών. Νέα μέλη μπορούν να γραφτούν πριν την έναρξη της Γενικής Συνέλευσης και στη συνέχεια να ψηφίσουν.

3. Τα Υποψήφια Μέλη για το νέο  Διοικητικό Συμβούλιο κατ΄ αλφαβητική σειρά είναι τα κάτωθι:

1.  Βατίστα Κανέλλη του Νικολάου

2. Βατίστας Χαράλαμπος του Παναγιώτη

3.  Καβαλιεράτου Μαριανίκη του Διονυσίου ( Το γένος Βατίστα)

4. Καραστατήρα Μαριαλένα του Αντωνίου

5. Κοτσώνη Μαρίκα του Παναγιώτη

6. Μωραΐτης Ευθύμιος του Περικλή  (Το γένος Σκαλκόγιαννη)

7. Οικονόμου Τζανέτος του Δημητρίου

8. Πενταφρόνυμου Ματίνα του Παναγιώτη

9. Σκαλκόγιαννης Ανδρέας του Κωνσταντίνου.

Εξελεκτική Επιτροπή

1. Λαλούση Φιλίτσα του Χαραλάμπους

2. Λαλούσης Νικόλαος του Ιωάννου

3. Κοτσώνη Μαρίκα του Γεωργίου

4. Η ειδοποίηση των μελών για τη Γενική Συνέλευση θα γίνει τηλεφωνικά μία εβδομάδα νωρίτερα και από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Για το Δ.Σ

Ο Πρόεδρος

Χαράλαμπος Π. Βατίστας